ความแตกต่างของการทอดผ้าป่า และการทอดกฐินคือ?จำนวน
ครั้งที่จัดขึ้น การทอดผ้าป่าสามารถทำได้บ่อยครั้งเท่าที่ต้องการ
หากมีการสร้างโบสถ์ การเจดีย์ หรือซ่อมแซมวัด
ก็จะมีการเรี่ยไรเงินเป็นกรณีๆ ส่วนการทอดกฐิน จะจัดขึ้นเพียงปีละครั้ง
คือหลังจากที่ออกพรรษาไปแล้ว
ซึ่งจะเป็นการสะสมเงินบริจาคที่ตั้งไว้ไปเรื่อยๆ
จากญาติโยมที่มีจิตศรัทธามาร่วมกันทำบุญ
แต่ทั้งสองอย่างถือเป็นการถวายสังฆทาน
อานิสงส์ของการทอดผ้าป่า ทอดกฐิน ขึ้นอยู่ที่มุมมองของแต่ละคน
เพราะมีความเชื่อกันว่าการทอดกฐินนั้นได้อานิสงส์ผลบุญมากกว่าการทอดผ้าป่า
แต่ถ้าหากว่าเราจัดทอดผ้าป่าตลอดทั้งปี ก็ได้บุญมากบุญใหญ่ไม่ต่างกัน สิ่ง
สำคัญคือการทำบุญที่ดี ไม่ควรคาดหวังถึงผลกำไรที่ได้ชื่อว่าบุญจนเกินงาม
เดี๋ยวจะกลายเป็นบาปเพราะไม่สามารถตอบสนองความพอใจของตัวเองได้
สำหรับการทอดกฐิน มีที่มาจาก ในสมัยพุทธกาล
พระพุทธเจ้าท่านทรงบัญญัติการจำพรรษา
เพื่อป้องกันพระไปเดินเหยียบต้นพืชต้นข้าวที่ชาวบ้านเขาปลูกไว้ในฤดูฝนไม่
ให้เสียหาย เมื่อออกพรรษาแล้ว ภิกษุชาวปาฐา 30 รูป
เดินทางไปเฝ้าพระพุทธเจ้า เวลานั้นพระสงฆ์ทั้งหลายมีผ้าจำกัดเพียง 3
ผืนท่านั้น เมื่อนางวิสาขาที่กำลังเฝ้าพระพุทธเจ้าอยู่พอดี
เห็นพระมีผ้าสบงจีวรเปียกโชกด้วยน้ำฝนและน้ำค้าง
จึงได้กราบทูลขอพรแด่พระพุทธเจ้าว่า ?หลังจากออกพรรษาแล้ว
ขอบรรดาประชาชนทั้งหลายมีโอกาสถวายผ้าไตรจีวรแก่คณะสงฆ์ด้วยเถิด?
พระพุทธเจ้าก็ทรงอนุมัติ
อานิสงส์ของการทอดผ้าป่า
1. เป็นการสงเคราะห์พระสงฆ์ให้สะดวกด้วยปัจจัยสี่ หรือสิ่งที่จำเป็นในการครองสมณเพศ มีจีวร หรือผ้านุ่งห่ม เป็นต้น
2. เป็นการช่วยเหลือทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา เพราะเมื่อพระสงฆ์ได้รับความสะดวกตามสมควรก็จะได้เป็นกำลังสืบต่ออายุพระพุทธศาสนา
3. ได้ชื่อว่าเป็นการถวายทานแด่ท่านผู้ทรงศีล ซึ่งนับเป็นการบูชาท่านผู้ทรงศีล-บูชาท่านผู้ควรบูชา และเป็นทานที่มีคุณค่าสูง
4. เป็นการอบรมจิตใจของผู้บริจาคให้มีการเสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวม คือ พระพุทธศาสนาซึ่งเป็นหลักทางจิตใจของประชาชนในชาติสืบไป
5. เป็นการส่งเสริมความมีสามัคคีธรรมของหมู่คณะ
6. เป็นการส่งเสริมสนับสนุนให้ชุมชนมีความมั่นคง เป็นปึกแผ่นสืบไป
อานิสงค์ของการทอดกฐิน
1. ทำให้เป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์สมบัติมากและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานได้โดยง่าย
2. ทำให้มีจิตใจแช่มชื่น บริสุทธิ์ และผ่องใสอยู่เสมอ
3. ทำให้มีจิตใจตั้งมั่นเป็นสมาธิและเข้าถึงธรรมได้โดยง่าย
4. ได้ชื่อว่าเป็นผู้ใช้ทรัพย์สมบัติให้เกิดเป็นกุศลติดตัวไปภพเบื้องหน้าได้อย่างเต็มที่
5. ทำให้เป็นคนรูปงาม ผิวพรรณงามเป็นที่รักของบุคคลทั่วไป
6. ทำให้มีชื่อเสียงเกียรติคุณน่ายกย่องสรรเสริญ เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธา น่าเคารพนับถือ
7. ทำให้ผู้นั้นแม้ตายแล้ว ก็ได้ไปเกิดในโลกสวรรค์
