เพราะเวลาเดินไปข้างหน้าทุก ๆ วินาที ความรู้สึกของ “ความรัก” ก็เช่นกัน…มักก้าวเดินไปข้างหน้าเรื่อย ๆ ไม่แปลกหากเวลาที่รักกันมาเนินนานความรู้สึกจะค่อย ๆ แปรเปลี่ยน อาจจะรักมากขึ้น รักเหมือนเดิมทุกวัน หรือรักลดลงทุกที
หากคุณกำลังรู้สึกรักมากขึ้นหรือรักเท่าเดิมทุกวันก็ดีไป แต่ถ้ากลับรู้สึกว่ารักเราทำไมไม่หวือหวาแถมมันยังรู้สึกเฉยชาไม่เหมือนเดิม !!! อยากเลิกนะ…แต่สงสาร กลัวอีกฝ่ายจะเสียใจ ทำใจไม่ได้ หรือยังติดอยู่กับความผูกพันเดิม ๆ ทั้งที่จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้รู้สึกรักอีกต่อไป นั่นเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าถึงเวลาที่คุณทั้งคู่ควรจะหันกลับมาทบทวนความรักของกันแล้วกันแล้วล่ะ
อย่าปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างเปล่าประโยชน์ ถ้าหมดรักแล้วก็เอ่ยลากันซะดีกว่า อย่าไปคิดแทนว่าเขาจะเสียใจมากไหม เขาจะอยู่ได้หรือเปล่า เขาจะเป็นอย่างไร เพราะบางทีการปล่อยมือจากกันมันอาจจะดีกว่าฝืนทนเจ็บปวดประคับประคองความรักที่ไม่มีทางดีกว่าเดิม มันเหมือนเป็นการทำร้ายตัวเองให้เจ็บยิ่งขึ้น อีกทั้งยังเป็นการเปิดโอกาสให้เราและเขาได้ไปทำความรู้จักกับคนใหม่ ๆ ที่เข้ากันดีมากกว่าเราด้วย
เอาเป็นว่าถ้าไม่รักกันแล้วก็เอ่ยคำลา จากกันด้วยความรู้สึกดี ๆ ดีกว่าจะมานั่งทนฝืนเหมือนว่ารักทั้ง ๆ ที่ใจเจ็บปวด ?เชื่อเถอะ : P
