เรื่องเกิดขึ้นตอนม.ต้น ก่อนเรียนจบแต่ก่อนตั้งแต่เรียนประถม เราไม่เคยสนิทกับ ผช คนไหนจนเข้าเรียนมัธยม แรกๆก้อไม่เข้ากับ ผช เช่นเคย เรามีสมาชิกในกลุ่ม 5 คน แต่ก้อไม่ค่อยสนิทกันเท่าไร อาจเป็นเพราะเราเพิ่งรู้จักกัน ซึ่งในกลุ่มก้อมีเรากับเพื่อนอีกคนที่เรียนเก่งพอๆกัน แต่เราก้อเป็นรองเพื่อน เรียนด้วยกันมาจนถึงม.3 บางทีเวลาทำงานกลุ่ม อาจารย์ก้อให้เรากับเพื่อนอีกคนแยกกัน โดยบังคับว่าถ้าคนเก่งอยู่กลุ่มเดียวกัน ต้องโดนหักคะแนน ซึ่งช่วงนี้แหละมั้ง ที่ทำให้เรากับเพื่อน ผช ได้อยู่ด้วยกัน ทำรายงานก้ออยู่ด้วยกัน งานวิชาอื่นก้ออยู่กลุ่มเดียวกัน ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าไปสนิทกันตอนไหน มารู้อีกทีเขาก้อชอบเพื่อนเราที่เรียนเก่งกว่าเรา เขาชอบเพื่อนเราตั้งแต่ม.1 ตอนนั้นเรารู้สึกนอยด์ๆยังไงไม่รู้ แต่ก้อพยายามไม่คิดอะไร พยายามเก็บความรู้สึกนั้น จนกระทั้งม.3 เทอม2 ก่อนสอบปลายภาค เพื่อนที่เขาชอบกับเพื่อนในกลุ่มอีกคนดันมาบอกเราว่า “เขาฝากความคิดถึงมาให้เรา” ตอนแรกก้อแอบเขินๆอยู่นะ (อิอิ) แต่ก้อแอบสงสัยปนกันไป แต่เราคิดว่าเพื่อนคงอำเราเล่นเฉยๆ เพราะเห็นเราสนิทกัน วันนั้นเราเองก้อแอบเริ่มไม่แน่ใจว่าเพื่อนอำเล่นหรือเป็นเรื่องจิง เพราะวันถัดมาอยู่ๆเขาก้อเริ่มห่างๆกับเรา เริ่มเงียบไป เวลาแบ่งกลุ่มทำรายงานก้อไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน ทำให้เรายิ่งสงสัย ใจหนึ่งอยากถามมากเลย อีกใจก้อแอบคิดว่าเพื่อนคงล้อเล่นเฉยๆ ก้อในเมื่อเขาชอบเพื่อนอีกคน หลังจากนั้นเราก้อไม่ได้คุยกันเลย บางครั้งก้อเดินสวนทางกัน ก้อไม่ส่งยิ้มให้เหมือนเมื่อก่อน จนกระทั่งสอบปลายภาคของม.ต้นเสร็จ พอขึ้นม.ปลาย ดีนะที่เพื่อนๆในกลุ่มแยกย้ายกันไปเรียนตามความถนัดของตัวเอง แต่ที่เราเรียนที่เดิมไม่ใช่เพราะเขาหรอกนะ แค่ทางบ้านเราไม่ค่อยมีงบจะส่งเสียให้เรียน เราเลยเลือกเรียนใกล้บ้าน เพราะก่อนไปเรียนได้ช่วยแม่ทำงานก่อน มาเข้าเรื่องต่อ…ช่วงม.ปลาย เราก้อเริ่มคุยกันใหม่อีกครั้ง แต่ก้อคุยแบบไม่สนิทใจ เพราะเราเองที่ต้องคอยระแวง กลัวว่าเราจะแสดงความรู้สึกนั้นที่เราเองก้อไม่เข้าใจ ว่าชอบเขาหรือเปล่า มันเลยล่วงเลยเวลามาจนถึงช่วงจะจบม.ปลาย เราก้อรักษาระยะห่างของความเป็นเพื่อนตลอดจนจบม.ปลาย แล้วเราต่างก้อแยกย้ายกันไปเรียนมหาลัย
แต่ที่เราสงสัยอยู่ในทุกวันนี้ว่า ทำไมเวลาเขาโพสอะไร เราถึงอยากให้เขาโพสถึงเรา (แต่เขามีแฟนแล้วนะ) ทั้งๆที่เป็นไปไม่ได้ อาการแบบนี้มันคืออะไรกันแน่ เราสับสน
อยากรู้ใจเขาว่าตอนนั้น คิดอะไรอยู่เราเองรู้สึกเสียดายมากที่ตอนนั้น ทำไมไม่เปิดใจถามเขาตรงๆไปเลย ว่าเป็นอะไร ทำไมอยู่ดีๆไม่คุยกับเรา
