ภรรยาได้โทรหาสามีที่ทำงานอยู่กันคนละแห่งภรรยา : พี่จ๋า.. คืนนี้พี่มารับน้องได้มั๊ยคะสามี : อะไรอีกล่ะ.. ก็เห็นกลับรถเมล์เองทุกคืนนิภรรยา : พอดี คืนนี้น้องมีเซอร์ไพรส์ค่ะงั้นน้องรอพี่ที่ป้ายรถเมล์ใกล้ ๆกับออฟฟิศพี่นะสามี : พี่งานยุ่ง น่ารำคาญจริงๆ โอเคๆ งั้นอีก 45 นาที พี่ไปรับ…(จากนั้นสามีก็ปิดเครื่องโทรศัพท์ด้วยอารมณ์เสียที่ภรรยาโทรมาหาสร้างความรำคาญ ขณะทำงานอยู่)หลังจากนั้น 2 ชม.สามีก็ออกจากออฟิศขับรถไปป้ายรถเมล์ที่นัดไว้..เมื่อไปถึงป้ายรถเมล์ก็ปรากฏว่าภรรยาไม่อยู่ที่ป้ายรถเมล์แล้วสามีก็จึงได้ขับรถกลับบ้านทันทีเพราะคิดว่าภรรยาคงกลับไปแล้ว ..เมื่อมาถึงบ้าน สามีก็รู้สึกแปลกใจ เมื่อเห็นผู้คนมากมายที่บ้านของเขา ขณะนั้นแม่ยายของเขาก็ได้รีบวิ่งมาหาด้วยน้ำตานองหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่น เครือว่า…”ไปไหนมา ทำไมเพิ่งกลับรู้มั๊ยว่าเมียแก ถูกฆ่าข่มขืน ก่อนหน้านั้นเมียแกโทรมาบอกว่าแกจะไปรับ แต่ความตายกลับไปรับเมียแกซะก่อน”สามี ถึงกับล้มทั้งยืนด้วยความตกใจ เศร้าโศรกเสียใจกับความไม่เอาไหนของเขา ปล่อยให้ภรรยารออยู่ตามลำพังที่ป้ายรถเมล์และตนเองก็ปิดโทรศัพท์มือถือด้วยความรำคาญจากนั้น สามีก็ได้ เปิดเครื่องมือถือก็ปรากฏข้อความขึ้นมา 3 ข้อความจากภรรยาของเขาเวลา 21.55 : พี่จ๋า.. ทำไมพี่มาช้าจังเวลา 22.05 : ความจริงน้องมีอะไรจะมอบให้พี่เป็นของขวัญครบรอบวันแต่งงานเวลา 22.15 : พี่.. มีใครก็ไม่รู้มองน้องอยู่ น้องกลัวจังเลยค่ะจากนั้น สามีก็ได้ร้องไห้โฮออกมาด้วยความเสียใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว ความตายได้มารับเธอไปก่อน …
เราอาจให้ความสำคัญกับงาน กับเพื่อนหรือสิ่งต่าง ๆ มากมายรอบตัวแต่จงอย่าลืม ที่จะเอาใจใส่ความรู้สึกและให้ความสำคัญกับคนที่เรารักและรักเราโดยเฉพาะต่อคนในครอบครัว… ตราบใดที่เขายังมีลมหายใจอยู่อย่ารอให้ทุกอย่างสายเกินไป ^^
