เคยไหม เมื่อคนดีๆเข้ามาในชีวิต ใครๆก็อยากคบอยากรู้จักอย่างเช่นเรา เมื่อมีใครที่พร้อมจะดูแล คอยใส่ใจ ถึงเขาจะไม่ใช่สำหรับเราแต่เมื่อถึงจุดๆนึง ทุกคนไม่สามารถอยู่ในโลกนี้ได้คนเดียว เราถึงต้องการที่พึ่ง คนที่ทำทุกอย่างเพื่อเรา ถึงจะเป็นคนที่เก่งแค่ไหนก็ต้องการใครสักคนเหมือนกัน แต่ก็อย่างที่บอก เมื่อคนมันไม่ใช่ ยังไงๆก็ไม่มีทางใช่ บางคนลังเลว่าเวลาที่อยู่ด้วยกันนี้มันคือความรักรึปล่าว ในความคิดเรานะ ‘ความผูกพัน’ มากกว่า ที่มันให้ความสัมพันธ์ของคนสองคนยังอยู่ หรือไม่ก็ความดีที่เขาทำให้เรา มันลบกับความผิดที่เขาก่อได้ จริงไหม..
แต่ยังไงความจริงก็คือความจริงว่า.. ‘เราไม่ได้รักเขา’ ต่อให้เขาจะทำดีกับเราเท่าไหร่ ห่วงใย ใส่ใจ ให้ความจริงใจ ก็ไม่มีประโยชน์หรอกเพราะ ‘คนที่ดี’ ก็ไม่ใช่ ‘คนที่รัก’ ถึงเวลาที่เราเจอคนที่ใช่ เราก็ต้องตัดใครคนใดคนนึงออก เพราะไม่มีใครรักได้สองคนหรอก ถึงวันนั้นเราจะเป็นคนที่ผิด เราก็ต้องยอมรับความจริงว่าเราได้ทำร้ายใครคนนึงที่เขารักเรามาก ถึงจะว่า ว่าเป็นคนเห็นแก่ตัวก็ได้ เพราะทุกคนก็อยากอยู่กับคนที่รักทั้งนั้น ถึงหนทางมันจะเจ็บ หรือต้องแลกด้วยอะไร พอเมื่อความรักมันเข้าตาคุณ คุณจะรู้เองว่าขอให้ได้รักอะไรก็ยอมทำได้แม้จะแลกด้วยชีวิตก็ยอม จริงไหม..
