เริ่มตั้งแต่เราคบผู้ชายคนนึงมาประมาณ 3 ปีได้รวมถึงวันนี้นะคะ ไม่เคยใช้สถานะว่าแฟนกัน แต่เราไปมาหาสู่กับครอบครัวเค้ามาตลอด เรากับเค้าห่างกันหลายปีค่ะ แรกๆคบก็ดีนะคะ เหมือนแฟนกันทุกอย่าง เรื่องมันเริ่มจาก ม.ค. เราไปเที่ยวต่างจังหวัดกะเค้าละก็ครอบครัวเค้า เค้าดูเทคแคร์ดีปกติทุกอย่าง จนตกดึก เค้าออกไปนอกห้องพัก สักครู่นึงกลับเข้ามา เรามารู้ทีหลังว่าเค้าออกไปโทรศัพท์มา เราถามจากพี่ที่ไปด้วยกัน ต่อมาก็ยังมีไปมาหาสู่กันตลอด แต่มันรู้สึกได้ว่าเค้าห่างเหิน เราเริ่มรู้สึกห่างเหินมาสักระยะนึง พอเค้ามาหา เราเลยได้จังหวะดูโทรศัพท์เค้า ก็เห็นไลน์ที่คุยกับผู้หญิงคนนึงน่าตาดี เลยไปดูเบอร์โทรศัพท์ เก็บไว้นานพึ่งจะกล้าโทรไป เราโทรไปหาผู้หญิงคนนั้น ขอร้องให้เค้าเลิกยุ่งกับผู้ชายของเรา เค้าน่ารักมากจนเรากลัวว่าผู้ชายของเราจะรักเค้า เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เค้าเลิกยุ่ง แต่ก็คงไม่สำเร็จ เค้าไปเล่าให้ผู้ชายของเราฟังหมดและผู้ชายคนนั้นไม่มาหาเราเหมือนเดิม ไม่โทรหา ไม่รับโทรศัพท์ เราโกรธมากจนพูดกับผู้หญิงคนนั้นไม่ดีเลย รู้สึกผิดแต่ก็สายไปแล้ว เราพยายามติดต่อไปทุกครั้งที่มีโอกาส เค้าไม่รับสาย ตัดสายทิ้ง แต่เมื่อครั้งไหนที่เค้ารับ เค้าคุยกับเราเหมือนเดิม จนเราก็ใจอ่อน ตัดเค้าไม่ลง อ้างว่างานยุ่ง งานที่บ้านก็ยุ่งมากพอแล้ว อย่าทำตัวน่าเบื่อ จะมาทะเลาะกันทำไม เค้าคุยกะเราน้อยลง จนตอนนี้แทบจะไม่ได้คุยกันแล้ว แต่เราคิดถึงเค้า อยากเจอ แต่สิ่งที่เราทำไป เค้าคงไม่ให้อภัย เราแค่อยากขอโทษผู้หญิงคนนั้น ที่เราทำไม่ดีด้วย เราคงไม่ทำอีกแล้ว เราคงต้องปล่อยให้เค้าไปด้วยกันได้ดี ไม่รู้ว่าผิดอะไร พี่ถึงไปมีคนใหม่ หนูขอโทษ แล้วแต่พี่จะคุยหรือไม่คุยด้วย ถึงยังไงก็อยากให้พี่กลับมา ถ้าไม่ต้องการกันแล้ว อยากให้บอกเลิกกัน อย่าทำตัวห่างออกไปเลยค่ะ หนูเจ็บจริงๆ
ผู้หญิงคนนั้นเค้าคุยดีนะคะ เค้าแค่บอกกับเราว่า ไปบอกพี่เค้าดีกว่าว่าจะเอายังไง เพราะเค้าก็พึ่งรู้ว่าคบกับเราเหมือนกันพี่เค้าก็คงเลือกผู้หญิงคนนั้นอยู่แล้ว เราไปสืบมาโปรไฟล์ค่อนข้างดีเลยค่ะส่วนเราแค่พนักงานกระจอกๆคนนึง สวยก็ไม่สวย สู้เค้าคงไม่ไหว
