เรื่องมีอยู่ว่าเราสองคนเริ่มคบกันจากแอพแชทแอพหนึ่งและตอนนี้คบกันได้ประมาณ 1 ปี กับเกือบ 1 เดือนครับ
อายุห่างกับแฟนประมาณ 2 ปี
แฟนผมเป็นคนขี้คิดเล็กคิดน้อยๆ มากกว่าผมเสียอีก ทั้งๆที่ตอนแรกผมคิดว่าตัวผมเองนี้แหละเป็นคนคิดมาก พอมาคบกับคนนี้ เลิกคิดไปเลย..จ้าา
ทุกวันนี้เราทะเลาะกันเดือนละ 4-5 ครั้งได้ จากแต่ก่อนนี้ที่ 3-4 วันทะเลาะกันที เป็นแบบนี้มาตลอด 1 ปี
ส่วนเรื่องที่ทะเลาะหรืองอนก็จะเป็นปนะมาณนี้ครับ
@ เรื่องผมเป็นคนวางสายโทรศัพท์ก่อน ทั้งๆที่ก็คุยกันเสร็จแล้ว – เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนข้าวใหม่ปลามัน อิผมก็เคยไปพูดกับเขาว่า “ไม่อยากตัดสายเลยตัวตัดดีกว่ารู้สึกไม่ดีเลย” เขาเลยจำคำนี้มาตลอด คือส่วนตัวผมรู้สึกว่ามันคนละอารมณ์กันบางทีอิผมจะเข้างานสายอยู่แล้ว คุยเสร็จก็กดตัดสาย ผิดไหมเนี้ยยย!!
@ เรื่องผมลืมโทรรายงานว่าไปไหน อะไรยังไง ?- คือคุณแฟนผมเขาก็มีกฏอยู่ข้อนึงที่อยากให้ผมทำ คือต้องรายงานเสมอเวลาไปไหนมาไหน เช่น ออกจากบ้านไปทำงาน ถึงที่ทำงานแล้วนะ ออกไปพักเที่ยงแล้วนะ ออกจากที่ทำงานแล้วนะ ถึงบ้านแล้วนะ เป็นต้น มีครั้งใดที่ผมลืมละก็ ก็จะมีโทรศัพท์หรือข้อความมาแจ้งเตือนทางไลน์ว่า “ออกรึยัง ทำไมไม่บอก?” แล้วเขาก็อารมณ์เสียไปเลย
@ เรื่องลืมทาลิปมันให้หลังอาบน้ำ- คืออันนี้ก็ผมเคยทาให้เขาเองตอนแรกๆ แล้วพอหลังๆเราลืม ก็โดนงอนอะ (คือทำให้ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้ตลอดป๊ะ )
@ เรื่องนอนหันหลังให้- อันนี้คือใหม่ๆ เคยนอนกอดกันดีๆ แต่อันความจริงแล้ว จขกท. ชอบนอนสบายๆ เลยชอบหันหน้าไปอีกทางนึงและห้ามแตะตัวใดๆ ก็กลับโดนงอนแบบไม่พอใจ และทุกวันนี้ต้องมีอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่ง ไม่แขนก็ขา แตะตัวกันเสมอตอนนอน ไม่งั้นไม่ยอม
@ เรื่องลืมใส่สร้อยข้อมือคู่ไปข้างนอกบ้าน- อันนี้คือเวลาออกไปจากบ้านต้องใส่เสมอ ลืมโดน!!!
@ เรื่องไปเที่ยวหนือไปนอกสถานที่ เขาจะไปด้วยเสมอ ถ้าเรามีท่าทีไม่อยากให้ไปด้วยเขาก็จะออกอาการ สุดท้ายก็ต้องให้ไปด้วย- บางครั้งไปสังสรรค์ก็มีการห้ามดื่ม นู้นนั้นนี้ ห้ามกลับดึกนู้นนั้นนี้ (กร่อยสุด) – ห้ามแซวผู้หญิง (อันนี้เมื่อก่อนนี้อรรถรสสุด แต่ตอนนี้ทำไม่ได้อีกเลย เห้อ)
@เรื่องดูหนังโป๊ ช่วยตัวเอง 18+- เขาไม่ชอบให้เราดู และช่วยตัวเองเค้าอยากให้ทำกับเค้าคนเดียว (แต่คือไม่มีอารมณ์ด้วยอะทำไงดี มันนานๆมาทีคิดว่าคงเบื่อ)
และอีกหลายๆเรื่องที่มีอีกมากมายจุ๊กๆ จิ๊กๆ ไรเหตุผล จนคิดว่าตัวเองสามารถประสาทกินได้..
รักเรากระท่อนกระแท่นจนมาคบ 1 ปีผมยอมรับ ณ ตรงนี้ว่าเคยบอกเลิกเขาไปหลายครั้งมากๆ แต่สุดท้ายผมก็ใจอ่อนเวลาเห็นเค้าร้องไห้ เวลาเค้าอวยพรว่าดูแลตัวเองดีดีนะ และเวลาแรกๆที่เลิกกันผมก็เขว้งมากๆ แต่พอมาอยู่ด้วยกันผมก็ประสาทจะกินมากๆ เชื่อไหมทุกวันนี้บริษัทมีจัดอบรมทั้งอาทิตย์ ผมยังต้องยอมนั่งรถไปกลับระยองกรุงเทพ ไม่อยากมีปัญหาเรื่องที่พัก ไปพักกับใคร ไม่อยากให้ถามอะไรแบบนี้รู้สึกเซง
เขาไม่ได้เลวนะ แต่ผมคิดว่าผมอยู่กับอะไรจุ๊กๆจิ๊กๆแบบนี้ไม่ได้ ผมควรทำยังไงดี ผมเหนื่อยจัง ช่วยแนะทางหรือแนวคิดที่ผมจะสบายใจให้หน่อยครับ
อ่อลืมบอกครับ เราสองคนอยู่ด้วยกันครับ เขามาอยู่บ้านผม นานๆกลับบ้านครั้งนึง
