เรื่องมีอยู่ว่า เราแต่งงานมายี่สิบปี มีลูกหนึ่งคน อายุก็ขึ้นเลขสี่แล้วค่ะ อยู่ๆวันนึงสามีก็ขอเลิก เพราะมีผู้หญิงคนใหม่ สถานะตอนนี้เป็นเพื่อนกันช่วยกันเลี้ยงลูก แต่อยู่กันคนละบ้าน ไปๆมาๆเพื่อลูก เจ็บแต่ต้องทนเพื่อลูกผ่านมาไม่กี่วันมีผู้ชายคนนึงเข้าจีบ เจอกันที่รร.ลูกแทบทุกวัน ตอนแรกก็ไม่ชอบ แต่เค้าไลน์มาคุยทุกวัน เป็นเพื่อนแก้เหงาได้ดี แล้วความสัมพันธ์ก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆจนมีเรื่องนั้นเข้ามา ทั้งๆที่รู้จักกันได้ไม่ถึงเดือน เราคุยกันถูกคอ เคมีเข้ากันได้ดี แต่ที่แย่คือ เค้ามีลูกและเมียแล้ว! ใช่ ทำไมเราถึงยอมไปมีสัมพันธ์กับคนมีครอบครัวแล้ว เราไม่เคยเป็นคนใจง่ายขนาดนี้ และไม่เคยอยากจะยุ่งกับคนมีแฟนแล้ว เค้าบอกเค้าไม่ได้รักเมียเค้าและอยู่กันแบบเพื่อนในบ้านหลังเดียวกันเพื่อลูกมาเกือบครึ่งปีแล้ว ลูกเค้าเพิ่งห้าขวบ เค้ารอเวลาให้ลูกโต ถึงจะแยกกับเมียเค้า เค้ากำลังจะเปิดร้านอาหาร ถ้ากิจการดี เค้าบอกจะรับผิดชอบเราแต่ขอเวลาสามเดือนหาเงิน แล้วจะมารับเราไปอยู่ด้วย แต่ไม่ใช่อยู่ในบ้าน เพราะบ้านเค้าขอให้ลูกเค้าอยู่ คล้ายๆกับเราจะกลายเป็นเมียน้อย ซึ่งเรารู้สึกผิดเหลือเกิน แต่เค้ายืนยันว่าเค้ารักเรามาก เราไม่ได้มาแย่งเพราะเค้าไม่มีอะไรกับแฟนมานานแล้ว หลังจากมีสัมพันธ์กัน เค้าก็เปลี่ยนจากการคุยไลน์เป็นโทรคุย ช่วงนี้ร้านกำลังจะเปิด เค้าก็คุยกับเราน้อยลง เพราะอ้างว่ายุ่งมาก ถ้าคิดลบเรารู้สึกเหมือนเค้ากำลังตีตัวออกห่าง ถ้าคิดบวกเค้าก็ยุ่งจริง แต่ก็งงว่าจะไม่มีเวลาตอบไลน์เลยเหรอ อ่านแล้วเงียบ เริ่มโทรหาน้อยลง เค้ากำลังจะทิ้งเราใช่มั้ย หรือเราคิดมากไปเอง เราอยากจะจบความสัมพันธ์แบบคบชู้แบบนี้ แต่ทำไมใจเราตัดเค้าไม่ลง ถ้าเค้าเงียบหายไปเลยก็คงดี เราก็คงไม่กล้าไปตื้อเค้า แต่ถ้าเค้าไม่เลิก เราต้องทำยังไง ช่วยแนะนำผู้โง่เขลา อ่อนแอ คนนี้ด้วยค่ะ
