การประหารชีวิตด้วยการยิงเป้านั้นคงจะเป็นกระทำที่ดูโหดร้าย ป่าเถื่อนและรุนแรงมากไปสำหรับผู้หญิง แต่กับความผิดที่พวกเธอได้ก่อไว้นั้น มันเป็นอันตรายและร้ายแรงมากต่อแผ่นดินที่ไม่อาจจะสามารถให้อภัยได้ วันนี้เราจะมาดูการประหารชีวิตโดยการยิงเป้าแบบจีนกัน จะโหดแค่ไหนไปชมกันเลยค่ะ
ขั้นตอนและวิธีการประหารชีวิตด้วยการยิงเป้า ในการดำเนินการประหารชีวิตด้วยการยิงเป้านั้น หลังจากที่เรือนจำได้รับคำสั่งจากผู้ใดก็ตามที่มีอำนาจถูกต้องตามกฎหมาย ให้ดำเนินการประหารชีวิตนักโทษเด็ดขาดที่ถูกศาลตัดสินลงโทษประหารชีวิต เรือนจำจะมอบหมายหน้าที่ให้ฝ่ายทะเบียนประวัติผู้ต้องขัง ทำการตรวจสอบหลักฐานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับนักโทษประหารว่าเป็นบุคคลคนเดียวกันกับคำสั่งที่ให้ดำเนินการประหารชีวิตหรือไม่ เพื่อป้องกันการประหารผิดคน และเรือนจำจะออกคำสั่งแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องในการประหารชีวิต จากนั้นนักโทษจะถูกนำตัวมายังลานประหาร และถูกนำตัวมาคุกเข่าและมัดไว้ดังรูป โดยเพชฌฆาตจะยืนห่างจากตัวนักโทษประมาน 2 ก้าว เมื่อพร้อมก็จะมีหัวหน้าชุดเป็นผู้ให้สัญญาณยิงในครั้งนั้นๆ เราจะมาพาไปดูการประหารนักโทษสาวเหล่านี้ จะโหดร้ายแค่ไหนไปชมกัน ในอดีตของจีนนั้นจะมีเพชฌฆาตอยู่ 2 นาย คือเพชฌฆาตมือหนึ่งและเพชฌฆาตมือสอง โดยครั้งแรกหากเพชฌฆาตมือหนึ่งยิงแล้วเกิดการพลาดหรือยังไม่ตาย เมื่อคณะกรรมการประหารชีวิตร่วมกันตรวจสอบจนแน่ใจว่านักโทษยังไม่ถึงแก่ความตายอย่างแท้จริง ผู้ให้สัญญาณยิงก็จะสั่งยิงครั้งที่ 2 ทันที อดีตการคัดเลือกเพชฌฆาตของจีนนั้นจำเป็นที่จะต้องคัดเลือกผู้ที่มีความรู้ในเรื่องปืน มีความแม่นยำในการยิงและมีการฝึกมาอย่างดี เพื่อจะได้ไม่เป็นการทรมานนักโทษจนเกินไป โดยแจ้งเจ้าหน้าที่เหล่านั้นทราบอย่างเป็นความลับที่สุด เพื่อป้องกันมิให้นักโทษที่จะถูกประหารหรือญาติของนักโทษรู้ตัวล่วงหน้า ซึ่งอาจเกิดเหตุไม่พึงประสงค์ขึ้นได้เช่น การพยายามฆ่าตัวตายของนักโทษก่อนการประหาร หรือการพยายามชิงตัวนักโทษจากญาติและพวกพ้อง นักโทษที่ถูกประหารทุกครั้งที่ไปยังลานประหารจะต้องมีเจ้าหน้าที่อย่างน้อย 4 คน ส่วนปืนที่ใช้ในการประหาร ซึ่งเป็นปืนที่ทำงานด้วยระบบอัตโนมัติ มีขนาดกะทัดรัดสามารถประทับยิงคนเดียวได้อย่างรวดเร็ว มีระยะยิงหวังผลไม่ไกลนัก ซึ่งโดยทั่วไปแล้วปืนกลมือจะใช้กระสุนของปืนพกกึ่งอัตโนมัติ เนื่องจากนิยมใช้ในการยิงระยะประชิดตัว นักโทษจะรู้ล่วงหน้าก่อนที่ตัวเองจะตายเพียงไม่กี่วัน ด้วยสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ ความรู้สึกหวิวๆโหวงๆแปลกๆ ซึ่งยากเกินกว่าการอธิบาย อาจมีบางรายจิตตกจนคิดฆ่าตัวตายก่อนก็มี ในการถูกขังนั้นนักโทษจะถูกเปลี่ยนห้องขังจากขังเดี่ยวเป็นขังรวมกับนักโทษคนอื่นๆซึ่งไม่ใช่นักโทษประหารด้วยกันเพื่อให้นักโทษที่จำลังจะถูกประหารได้มีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นและสามารถให้นักโทษเขียนจดหมายถึงญาติๆและครอบครัวเพื่อเป็นการสั่งเสียก่อนตาย 
อาการของนักโทษในแต่ละรายก็จะแตกต่างกันออกไป บางรายก็ได้แต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา บางรายก็ร้องไห้ตลอดแล้วแต่คนไป ในวันสุดท้ายก่อนที่จะมีการประหารนั้น ทางเรือนจำจะถามนักโทษว่าอยากกินอะไรเป็นพิเศษทางเรือนจำจะจัดหามาให้ ยกเว้นสิ่งของต้องห้าม เช่น สุรา ยาเสพติด ซึ่งไม่สามารถจัดหาให้ได้อย่างเด็ดขาด ซึ่งนักโทษส่วนใหญ่จะกินไม่ได้นอนไม่หลับกันสักคน สาเหตุที่นักโทษส่วนใหญ่ไม่นอนหลับ อาจเป็นเพราะเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตของพวกเขาแล้วก็ว่าใด เหล่านักโทษคงคิดอะไรมากมาย ซึ่งไม่มีใครรู้หรอกว่าช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตพวกเขาคิดอะไรกันอยู่ แต่ก่อนที่พวกเธอจะมาถึงจุดนี้ได้พวกเธอต้องเคยทำเรื่องราวอันเลวร้าย จนเป็นบ่อเกิดมหันตโทษ อาทิเช่นการก่อสงคราม การละเมิดสิทธิมนุษยชน หรือการก่ออาชญากรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นปล้นฆ่า ข่มขืน หรือฆาตกรรม
หญิงสาวในภาพนี้เป็นนักโทษประหาร ที่ต้องคดีความผิดจากการลักลอบขนยาเสพติด จึงถูกตัดสินประหารชีวิตโดยที่ไม่มีโอกาสแก้ตัว ซึ่งไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนขอโอกาสอีกครั้ง เธอก็ไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว อย่างไรนั้น ?โทษประหารชีวิต? ในขณะนั้นเป็นเครื่องมือสุดท้ายของรัฐในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินให้แก่สังคม ด้วยการตัดโอกาส มิให้อาชญากรกลับมากระทำผิดซ้ำเป็นเยี่ยงอย่าง นอกจากนี้ ยังเป็นการป้องปรามมิให้บุคคลในสังคม มีพฤติกรรมเลียนแบบ เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่าสถานการณ์ของสังคมในปัจจุบัน ยังมีผู้กระทำผิดที่เป็นอาชญากรโดยกมลสันดานที่จำเป็นต้องกันให้ออกไปจากสังคม
ที่มา www.liekr.com
