เราเป็นผู้หญิงไม่เที่ยวกลางคืน เพราะไม่มีเพื่อนเที่ยว555เอ้ย ไม่ใช่ จริงๆเราก็ไม่ค่อยชอบออกไปไหน ชอบอยู่บ้านถ้าไปเที่ยวที่ชอบคือ ไปเดินตลาดนัด ไปช้อปเสื้อผ้า ไปกินของอร่อยอะไรแบบนี้และก็เป็นคนไม่กินเหล้าเบียร์ คือเคยลองแล้วรู้สึกว่ามันไม่อร่อยเลย กินกันเข้าไปได้ยังไงแต่เคยลองเหล้าถ้าผสมมิกเซอร์ก็พอกินได้อยู่
สรุปคือจะกินนิดหน่อยเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อน แล้วเพื่อนกินกันไม่เคยไปผับบาร์ อะไรทั้งนั้น เสียงดังคนเยอะ ไม่ชอบอย่างแรง
แต่แฟนเรา เขาชอบออกไปนั่งกินเหล้ากับเพื่อน ดึกๆดื่นๆออกไปตอนสองสามทุ่ม แล้วกลับมาตีสี่
คือเราโอเคนะถ้าเขาจะไปเที่ยวกับเพื่อน แล้วกลับไม่ดึกมากอย่างเที่ยงคืนถึงตีสองก็ยังพอว่า แต่นี่ตีสี่คือจะเช้าอยู่แล้ว เคยไปกินปีใหม่กลับตีห้าหกโมงเลยค่ะ
แล้วปัญหาคือเราเป็นห่วง กังวล รอเขากลับห้องจะนอนก็นอนไม่หลับเลย แต่เราไม่ได้โทรจิกแบบทุกชั่วโมงอะไรแบบนั้นนะพอเลยตีสองเราถึงโทรตาม เขาก็จะพูดว่า คิดมาก ไม่มีอะไรแค่นั่งกินนั่งคุยกับเพื่อนหาว่าเราเว่อร์ อะไรแบบนั้น จนเราโมโหแล้วก็ด่าเขา บอกเลิกแต่พอเขากลับมาง้อ ก็จะกลับมาดีกัน แต่บางครั้งเราก็โกรธไม่พูดกับเขาเลยทั้งวัน
แต่ทะเลาะยังไงๆ สุดท้ายเราก็ต้องใจอ่อน
ขอให้เขากลับเร็วขึ้น เขาก็ทำไม่ได้ เขาบอกเขาเปลี่ยนไม่ได้เขาบอกว่าเขาไม่ได้ไปบ่อย แค่อาทิตย์ละครั้ง ขอเรื่องนี้เรื่องเดียว
เราควรทำใจยอมรับจริงๆ หรือควรจะเลิกให้โอกาสตัวเองได้เจอคนไม่เที่ยวกลางคืน แบบที่เหมาะกับเรามากกว่า
คือเราก็ยังรัก และเรื่องอื่นเขาก็ดี แต่อีกใจนึงเรื่องนี้มันก็ทำให้เราบอบช้ำไปเรื่อยๆ บั่นทอนเราไปเรื่อยๆ
เราสับสนจริงๆ ว่าเราผิดปกติรึเปล่า แฟนคนอื่นเขายอมให้ไปเที่ยวได้ใช่ไหมใครมีความคิดเห็นหรือมีประสบการณ์ช่วยบอกเราหน่อยเถอะค่ะ
เพราะจากคนรอบตัวเรา แฟนเขาก็ไม่เที่ยวกลางคืนกันนะหรือสังคมเราจะแคบไปก็ไม่รู้
