เราคบกับแฟนมา 1ปีพอดี รักกันมาก สวีทกันมากค่ะแต่อยู่กันคนละจังหวัด เขาจะเป็นฝ่ายมาหาเราที่ กทม.เดือนละ1-2ครั้ง เราต่างทำธุรกิจของตัวเองทั้งคู่ งานเยอะความรับผิดชอบสูง แต่เราอายุมากกว่าแฟนนะคะเกิน5ปี เมื่อ2-3เดือนที่แล้ว ลูกน้องเขาลาออกและงานก็เยอะขึ้นอีกด้วย จนทำให้เรารู้สึกว่าเขาให้ความสนใจเราน้อยลง(แต่เราก็คุยกันทุกวันนะคะ เขาว่างจากงานปุ้บก็จะโทรหา)แต่เราก็ยังงอลและรู้สึกว่าเขาสนใจเราน้อยลง ก้องอล+ว่าเขาด้วยว่าโปรโมชั่นหมด เพราะตอนแรกๆเขามาหาเราที 1วีค-10วันแถมยังมีแกล้งทำเป็นตกเครื่องเพราะอยากอยู่กับเราต่อแต่เดี๋ยวนี้ 2วันก็รีบกลับละ แล้วก็มาแค่เดือนละครั้งค่ะ(เรารู้แหล่ะว่าแรกๆเขาฝืน งานเขาเยอะแต่แรกละเพราะอยู่กับเราก้อแบบเห็นที่บ้านโทรตามงานแทบตลอด) เราเหงา งานก็เครียดนะ จริงๆเยอะเหมือนกันแต่อาจเยอะกว่าด้วยแต่อาจจะทำมานานแล้ว จัดการรับมือได้ดีสุดท้ายเราก้อบ่นและงอลบ่อยๆ ว่า”มีแฟนไม่เหงาเท่าอยู่คนเดียว”และก็เชิงว่าขอห่างกับเขาสักพักประมาณ 3 รอบได้ แต่เขาก็ไม่ยอม
จนสุดท้ายเรา ขอเลิก และเงียบหายไป 4วัน ตลอด4วันเขาพยายามโทร ไลน์ แต่เราไม่ตอบไม่รับ เพราะมีแต่คำเดิมๆค่ะ จนเขาโทรมาก็รับและยืนยันพร้อมทั้งต่อว่าเขาไปแรงด้วยค่ะ และร้องไห้เสียใจที่เขาเปลี่ยนไป รอบนี้เขาขอโทษและยอมรับตกลงเลิกกัน แต่ยืนยันว่าเขาจะอยู่ข้างๆมีเราคนสุดท้ายแล้วไม่อยากมีใครอีกแล้วขอคุย อย่าบล๊อคหรือขาดติดต่อจากเขาแต่เราจะมีใครอะไรใหม่ก็ได้ เขายอมเพราะเราจะได้ไม่เหงา (จริงๆในใจเราไม่เคยคิดและอยากจะเลิกกับเขาเลยนะคะ แค่อยากให้เขาง้อและตระหนักว่าควรสนใจเราเหมือนเดิม) พอผ่านไปแค่1วัน เขาก้อไลน์โทรหาเราเหมือนเดิม แต่ก็แค่เหมือนอยากคุยอยากรู้ว่าเราทำอะไรยังไง แต่ก็ไม่ได้แบบง้อหรือขอคืนดีนะคะ วันที่2ก็โทรมาทีเดียวตอนก่อนนอน 2วันที่ผ่านมานี่แหล่ะค่ะ เรารู้สึกเสียใจที่เรื่องราวเป็นแบบนี้ปกติเราเป็นคนมองโลกแง่ดีมาก ใจดีมากๆ บ๊องๆไม่ค่อยซีเรียสพอมานั่งคิดดีๆแยกอารมณ์ก็รู้สึกจริงๆแล้ว เราขาดแฟนคนนี้ไม่ได้ เรารักเขามาก เขาเป็นคนดีและรักเรามาก เราควรเข้าใจและให้กำลังใจเขามากกว่าที่จะมาบั่นทอนเขา เราจึงคุยกับเขาเลยค่ะ ว่าเราขอโทษ อธิบายว่าเพราะอารมณ์มากกว่าเหตุผลที่ทำให้ทำร้ายความรู้สึกเขา และกลายเป็นคนง้อเขาว่าเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ ลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้น นะเขาคิดๆๆๆๆๆ. อ้ำๆอึ้งๆ ลังเล ไม่ตอบ พยายามบ่ายเบี่ยง
สุดท้ายเขาถอนหายใจแรงๆและตอบมาว่า เขาบอกว่าเดี๋ยวเราก็ทนไม่ไหวอีกเพราะเขาคิดแล้วว่า งานเขายังเป็นแบบนี้ไปอีกนาน เขาเสียใจที่ทำเราร้องไห้ เขาเป็นแฟนที่ไม่สมบูรณ์ เขาบอกมันจะดีต่อตัวเราเราเป็นเพื่อนกันดีกว่า ห่างกันสักพักนะ ????????. เราคิดอะไรไม่ออก เพราะที่ผ่านมาปกติหัวเด็ดตีนขาดยังไงเขาก็ไม่ยอมเลิกก็เลยไม่ยื้อเขาต่อละค่ะ ( มันอาจทำให้เขาไม่ต้องมาเหนื่อยเพิ่มกับเราก็ได้)
แต่สิ่งที่ต้องการตอนนี้คือ เราอยากให้เรากลับมาเป็นแฟนกันเหมือนเดิมเรารักเขา อยากง้อเขาแต่ก็กลัวกลายเป็นตื้อ คิดไม่ออก
ต้องทำยังไงดีคะ ปกติง้อใครไม่เป็นด้วย ><”
รบกวนถามผู้ที่มีประสบการณ์หน่อยค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
