เพิ่งจับได้ว่าแฟนที่อยู่ด้วยกันมา10กว่าปีนอกใจครับมือเย็น หัวใจมันชาไปหมด โลกทั้งโลกมันพังทลายลงมา อะไรๆที่เคยวาดฝันไว้มันก็เลือนหายไปในพริบตา เสียงต่างๆมันดังอื้ออึงจนไม่ได้ยินอะไร ภาพต่างๆมันพร้ามัวจนมองไม่เห็น ไม่มีแรงที่จะยืน ไม่มีแรงแม้นแต่จะหายใจที่สำคัญคือ วันนั้น ต้องกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัดครับ ใช่แล้ว วันแม่นี่เองกลับมาถึงบ้าน แม่กับพ่อก็ทำท่าดีใจสุดๆที่ลูกกลับมาหา สิ่งที่อัดอั้นไว้ก็ไม่สามารถบอกใครได้ ถ้าบอกไป คนในครอบครัวที่เรารัก เค้าจะต้องทุกข์ใจไม่ต่างจากเราแน่นอนสิ่งที่ทำได้อย่างเดียวคือ ยิ้มยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มเข้าไว้ พาแม่ไปเที่ยววันแม่ จำไม่ได้เลยว่าแม่คุยอะไรกับเราบ้างได้แต่ตอบว่า ได้ครับแม่ ดีครับแม่ อะไรก็ได้ครับ แม่เลือกเลยครับ ตามใจแม่เลยนะแล้วก็ ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ต้องถ่ายรูปกับแม่ทั้งวัน เพราะวันแม่ แม่จะเอาไปอวดเพื่อนในเฟสยิ้มครับ ยิ้มเข้าไว้ เดี๋ยวรูปไม่สวยกว่าจะผ่านพ้นวันนี้มาได้ หัวใจมันไม่ไหวแล้วครับ หัวมันตื้อคิดอะไรไม่ออก ปวดหัวมากๆแต่………. ต้องมาช่วยแม่เลือกรูปที่จะโพสอีกครับ เพราะถ่ายมาเยอะจัดหลายร้อยรูปณ.ตอนนี้คือเริ่มยิ้มไม่ค่อยจะออกแล้วครับ มันแทบไม่ไหวจริงๆโพสเสร็จ ต้องตามไปกดไลค์ และตามไปเม้นต์ต่ออีก คือไม่ไหวแล้วจริงๆ ตอนนี้คือไม่สามารถยิ้มได้แล้วครับนี่คือสิ่งที่เสียใจที่สุดในชีวิต แต่ต้องทนปั้นหน้าว่าเราไม่เป็นอะไร มันทรมานจนไม่รู้จะหาอะไรมาเปรียบแล้วจริงๆเพราะไม่มีใครให้ระบาย เลยต้องเอามาลงที่นี่ ไม่มีใครรู้จักขอบคุณคนแปลกหน้าทุกคนที่เข้ามาอ่านครับผมขอบคุณจริงๆ
