แอบชอบ………..คงเป็นอาการที่ทุกคนหรือแทบทุกคนเคยเกิดขึ้นในชีวิต บางคนก็สมหวังในคนที่แอบชอบทาง จขกท. ก็ขอแสดงความยินดีด้วยกับรักที่สวยงามของคนที่สมหวัง แต่ ความรักรักมันไม่แน่นอนหรอกเนาะมันมีคนสมหวังมันก็ต้องมีฝ่ายที่ “ไม่สมหวัง” ด้วยเช่นกัน ดังนั้นวันนี้เราจะมาให้กำลังใจกับฝ่ายที่ไม่ประสบความสำเร็จหรือว่า คนที่”นก” กัน ร้องไห้
สำหรับคนที่แอบชอบแล้วนกนั้นก็ไม่ต้องไปเสียใจร้องให้ฟูมฟายไป เพราะมันไม่ช่วยอะไรมากหรอก (จขกท. ก็เคย) แต่บางคนมันก็ช่วยให้ปลดปล่อยอารมณ์ที่เศร้าหมองออกมา ถ้าทำแล้วมันรู้สึกดีก็ร้องออกมาให้สุดเลยแต่ถ้าร้องแล้วมันไม่หายมันยังทำร้ายตัวเองอยู่เราลองมาคิดกันใหม่มั๊ยว่ามีอะไรที่ดีกว่านี้หรือเปล่า ก่อนอื่นต้องพูดก่อนเลยว่าการแอบชอบก็เหมือนกับการที่เราต้องวิ่งตามคนๆหนึ่งไปโดยที่ไม่รู้เลยว่าเขากำลังรอเราวิ่งเข้าเส้นชัยของเขาหรือว่าเขาก็กำลังวิ่งตามคนของเขาอยู่ แต่การที่เราวิ่งอย่างพอมีหวังนั้นบางครั้งเราก็ลืมไปว่า “เพราะเราเอาแต่ิ่งตามคนอื่นจนลืมไปว่าตัวเราเองก็เหนื่อยนะ” โดยเฉพาะในวัยรุ่นนี่นะ จะชอบเดินไปผ่านหน้าห้องเขาเดินอ้อมโลกเพื่อไปเดินผ่านเขาให้มองเห็นเราบ้างก็ยังดีแต่ จขกท. จะบอกไว้เลยว่าเราอย่าไปยืดติดกับ “พรหมลิขิตที่เราสร้างขึ้นมาเลย” การที่เราสร้างพรหมลิขิตเหล่านี้ขึ้นมานั้นบางทีมันอาจจะไร้ประโยชน์ไปโดยปริยายก็ได้หรือมันอาจจะสำเร็จแต่ว่ากว่ามันจะสำเร็จเราจะไม่เหนื่อยตายกันไปข้างหนึ่งก่อนเหรอ เราลองหยุดสร้างมันขึ้นมาดูมั๊ยปล่อยให้มันเป็นไปตามลิขิตของฟ้าดู เพราะว่ายังไงซะ “คนที่ใช่มันไม่ต้องพยายามอะไรหรอก” พอเป็นแบบนี้แล้วเราลองเดินออกมาดูมั๊ยลองตัดใจดูมั๊ย บางครั้งมันอาจจะดูไม่ง่ายนักหรอกเพราะเราก็เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลาบางคนที่ให้ใจไปมากๆแล้วก็ผิดหวังก็ “โทษฟ้าที่ไม่ส่งมาให้เธอมีใจ ก็ไม่บอกกันก่อน” พอเทใจไปแล้วผิดหวังขึ้นมาก็เจ็บหนักเพราะบางคนยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยก็ต้องเสียใจไปซะแล้ว แต่ถ้าเราลองคิดมุมกลับหละ เพราะบางที “ฟ้าเขาอาจจะสงสารเราเลยอยากให้เราเจ็บแค่นี้หรื่อเปล่า” เพราะบางคนที่มันไม่ใช่ถึงแม้จะได้คบกันไปเป็นสิบปี แต่ยังไงคนที่ไม่ใช่ก็ต้องจากกันไปอยู่ดีถ้าหากมันเลยไปถึงตรงนั้นก็คงจะเจ็บหนักจนจุกกันเลยแหละ บางคนไปตกหลุมรักคนที่ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะสมหวังแต่ก็ยังไปรักเขา (ปล. จขกท. เองก็เป็นหนึ่งในนั้น) อย่างเช่น เพศที่สามที่ไปแอบรักเพศเดียวกัน หรือแม้แต่คนที่ต่างเพศกันก็ตาม อีกเพราะความรักมันไม่เลือกเกิดกับใครหรอก ถ้าเกิดว่าเป็นแบบนี้ก็อย่าไปโทษตังเองหละว่าเกิดมาไม่ดีพอหรือเหมาะสม เพราะ “ทุกคนเกิดมาพอดีกับคนคนนั้นคนเดียวเท่านั้น” บางครั้งถ้าไปตกหลุมรักผิดหลุมก็ต้องเจ็บบ้างเป็นธรรมดาแต่ว่าการที่เราจะออกมาจากตรงนั้นมันง่ายนิดเดียวก็แค่เดินออกมาเราเข้าในจะว่าบางครั้งมันไม่ง่ายหรอกแต่เราก็ต้องเดินไปเพื่อหาหลุมที่มันสร้างมาเพื่อเราสิไม่ใช่นั่งอยู่ในหลุมที่ไม่ใช่ของเราแล้วรอวันที่เจ้าของหลุมจะมาเบียดเราจะดูไร้ค่า เพราะยังไงซะถึงเขาจะใช่สำหรับเราแต่ถ้าเราไม่ใช่สำหรับเขาหลุมรักของเราก็ไม่พอดีที่จะทำให้เขาตกลงไปอยู่ดี บางครั้งตอนนี้โลกอาจจะกำลังเหวี่ยงคนที่เป็นของเรามาอยู่ก็ได้ ดังนั้นถ้าเราจะใช้เวลาที่มีในการตกแต่งชีวิตของเราให้มันสวยงามเพื่อรอเขามาหาด้วยการทำให้เรามีความสุขกับชีวิต อย่ามัวแต่เอาเวลาไปสูญเสียกับอีแค่คนที่ไม่สามารถที่จะมองเห็นคุณค่าที่มีมากของเรา จงคิดเสมอว่าตัวเราเป็นสิ่งมี่ค่า เป็นอัญมณีการที่เรามอบให้ใครแล้วคนคนนั้นเห็นเราเป็นก้อนกรวดเราก็ไม่ควรที่จะพยายามลดตัวลงเป็นก้อนกรวดให้เขาถือเพื่อรออัญมณีของเขาเพราะว่าวันใหนที่เพรชเข้ามาเขาก็ต้องเลือกปาก้อนกรวดโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดด้วยซ้ำ
สำหรับคนใหนที่กำลังเศร้าอยู่ก็มาแชร์เรื่องราวของตัวเองเพื่อที่จะได้แบ่งเบาความรู้สึกที่หนักอึ้งอยู่ให้มันเบาบางลงก็ได้นะ เพราะว่าไม่ได้มีเราคนเดียวซักหน่อยที่กำลังเสียใจ หลายคนที่เคยผ่านเขาอาจจะมีวิธีที่ดี คำแนะนำที่ดีให้เราก็ได้
