ยาเสน่ห์ นับเป็นสิ่งเลื่องชื่อของชาวเขมรถิ่นสุรินทร์ ใช้สำหรับทำให้เพศตรงข้ามลุ่มหลง สามารถนำมาใช้ได้ทั้งหญิง ชาย ไม่จำกัดวัยและฐานะ เท่าที่สืบค้นมา ยาเสน่ห์อยู่ในรูปของขี้ผึ้งมีอาคมกำกับ ใส่ในตลับบรรจุไว้ อาจ มีชิ้นส่วนของสายสิญจน์ ถ่านจากเชิงตะกอน น้ำมันอื่น ฯลฯ การใช้ อาจดีดใส่ ทาไว้กับภาชนะ สิ่งของ เครื่องใช้ แม้ทั่งของกิน เมื่อถูกแล้วทำให้ลุ่มหลงอย่างแรง แต่การทำเสน่ห์นั้น มีอายุขัยแค่สิบปี หลังจากนั้น จะตรงกันข้าม ที่เคยหลงจะชังอย่างรุนแรง แตกแยก
วัตถุประสงค์ในการใช้เสน่ห์แตกต่างดังนี้
เพื่อให้สมหวังในความรัก ที่ต่างวัย ต่างฐานะ หรือเพื่อเอาชนะ
เพื่อต้องการทำให้เสียชื่อ สมใจแล้วทิ้ง ทำให้เป็นบ้าเสียผู้เสียคน
ดังนั้นผู้ปกครองที่มีบุตรสาวหากมีกิจธุระต้องไปเยือนต่างหมู่บ้านมักเตือนให้ระวังทั้งเรื่องอาหารการกิน อากัปกิริยาคำพูดจาให้มาก บางสายสกุลอาจมีสิ่งของหรือเวทย์มนต์ป้องกันตัวตกทอด
ยาเสน่ห์นี้ใช่ว่าจะใช้เฉพาะผู้ยังไม่มีคู่ หรือผู้ต้องการเพิ่มคู่ แต่ผู้ที่มีคู่อยู่แล้วก็ยังอยากให้สามีหลงใหลตัวเองมากขึ้นเพื่อชี้ไม้เป็นนก และอยู่ในโอวาท
ว่าด้วยราคาค่าเสน่ห์ ในสมัยก่อน สืบทอดอาจารย์-ศิษย์ สายสกุล และซื้อขายแต่เป็นส่วนน้อย ปัจจุบันเป็นเรื่องของมีราคา ค่าตอบแทนสูง อาจถึงหมื่น แสน เรื่องของความขลังนั้นไม่มี อ.ย.รับประกัน บางรายเสาะแสวงเจอ ของแท้ แต่หลายรายเจอของเทียม ถูกหลอก
ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นความเชื่อความศรัทธาหนึ่งของกลุ่มชนเขมรสุรินทร์และยังมีการใช้อยู่…!!
