เราได้รู้จักเพื่อนคนนึงซึ่งเรามีหลายๆอย่างที่ชอบเหมือนกันทำให้เรามีเรื่องคุยกันได้ตลอดเวลา ทั้งเรื่องการถ่ายภาพ ชีวิต ดนตรี จนเรารู้สึกไว้ใจและเคยชินที่ได้คุยกับเพื่อนคนนี้ (อาจเพราะเราไม่มีแฟนเราถึงมีเวลาคุยได้ทุกวัน) แต่การพูดคุยของเราเป็นการสนนาแบบเพื่อนแต่แน่นอนว่าเราคุยกับเพื่อนคนนี้มากกว่าคนอื่น จนเราได้มีโอกาสเจอกันและรู้ว่าเพื่อนมีแฟนแล้ว ตอนนั้นแหละที่ทำให้เราเข้าใจความรู้สึกตัวเองว่าเรารู้สึกพิเศษกับเพื่อนคนนี้ แต่ถึงตอนนี้เราก็ยังคุยกับเพื่อนคนนี้เหมือนเดิมแน่นอนว่าเราไม่ได้ทำหรือพูดอะไรให้กระทบชีวิตคู่ของเพื่อน เพราะเรารู้สึกว่าเราไม่อยากเสียความเป็นเพื่อนไป เพราะสำหรับเพื่อนคนนี้เหมือนเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในช่วงเวลาที่ชีวิตเรากำลังแย่ เค้าถือเป็นกำลังใจที่ดีสำหรับเรามาก เราเชื่อว่า หากใครหลายๆคนที่แอบชอบเพื่อนตัวเองอยู่ หากคุณพร้อมรับความเสี่ยงที่เค้าเองก็อาจจะ (ชอบหรือไม่ได้ชอบคุณ) ..ก็ลองบอกเพื่อนคุณซะเพราะไม่แน่เค้าอาจจะคิดแบบเดียวกับคุณ
ส่วนตัวเราเวลานี้ เราไม่อยากเสี่ยงที่จะเสียเพื่อนคนนี้ไป และเราก็ยอมรับได้หากจะเห็นเพื่อนคนนี้มีความสุขกับคนอื่น เพราะเรายังอยากให้เค้าอยู่ในชีวิตเราแบบนี้ ไม่ว่าสถานะไหนก็ตาม….
