บางครั้งเราก็อยากจะให้เเฟนเราไปเจอคนที่พร้อมมากกว่าเรา
เราคบกับเเฟนมาปีกว่าๆ พอเวลาผ่านไปเราจึงได้เรียนรู้อะไรมากยิ่งขึ้น ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา เราไม่เคยซื้อของอะไรให้เเฟนเราเลย ข้าวก็ไม่เคยเลี้ยง ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากเลี้ยง หรือ ไม่อยากซื้อของให้เเฟนเรานะ เเต่ปัญหามันติดตรงที่ว่าเราไม่มีเงิน
เเต่ก่อนเราคิดเสมอว่าการให้สิ่งของ การเลี้ยงข้าว มันไม่จำเป็นเท่ากับความรักที่เราทั้งสองมีให้กัน เเต่ในตอนนี้เราว่าการให้สิ่งของ การเลี้ยงข้าวเเฟนมันก็สำคัญไปไม่น้อยกว่าความรักที่เรามีให้กัน มันคงดูเเย่สำหรับชีวิตเเฟนเราไม่ใช่น้อยถ้าหากเราคบกันไปเรื่อยๆเเล้วเราไม่เคยซื้อของให้ ไม่เคยเลี้ยงข้าว ไม่เคยให้ได้ในสิ่งที่เเฟนเราอยากได้
เราไม่ได้เป็นคนที่ร่ำรวยเงินทองมากมาย สถานะทางเศรษฐกิจที่บ้านเราก็ย่ำเเย่ลงเรื่อยๆ เนื่องจากธุรกิจล้มละลาย มันเลยทำให้เราต้องประหยัดมากยิ่งขึ้น เราจึงเป็นความหวังของที่บ้านในการที่จะสร้างความมั่นคงให้กับครอบครัวอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้เรายังเรียนมหาวิทยาลัย คงต้องใช้เวลาอีกสักระยะหนึ่งเลยกว่าที่เราจะสามารถสร้างเนื้อสร้างตัวได้
เราเห็นคู่รักหลายคู่ที่คบกันในช่วงอายุพอๆกับเรา หลายคู่ไปเที่ยวกันบ่อย ไปกินข้าวกันบ่อย ผู้ชายขับรถพาให้เเฟนนั่งบ่อยๆ ผู้ชายที่มีความพร้อมทางด้านเศรษฐกิจมันทำให้ผู้หญิงมีความสุขได้จริงๆนะ ซึ่งเราก็อยากทำเเบบนั้นให้เเฟนเราบ้าง เเต่เราไม่มีอะไรเลย
บางครั้งเราก็คิดว่าเราไม่ควรมีเเฟนตอนนี้เลย เราไม่สามารถพาเเฟนเราไปเลี้ยงข้าวได้ เรามีรถขับพาเเฟรเราไปเที่ยว เราไม่สามารถซื้อของขวัญวันเกิดที่เเฟนเราอยากได้ให้เเฟนเราได้ เราไม่สามารถให้อะไรกับเเฟนได้เลย
ถ้าเเฟนเราไม่ได้เจอเรา เค้าอาจจะได้เจอกับผู้ชายที่พร้อมจะให้ได้ในสิ่งที่เราให้ไม่ได้ก็เป็นได้
เรารักเเฟนเรานะ เเต่เราก็ไม่อยากเห็นเเฟนเราต้องมาทนลำบาก เพราะความจนของเรา
เราดูเห็นเเก่ตัวไปมั้ยที่คิดเเบบนี้?
