ผมอายุ 33 ครับ ส่วนแฟน 27 ก่อนหน้านี้ตอนคบกับแฟน แม่ผมไม่ชอบแฟนผมครับจริงๆต้องบอกว่า แม่ผมไม่ชอบแฟนผมทุกคนเลยจะถูกกว่าแต่เธอก็เอาชนะใจแม่ผมได้ด้วยการช่วยงานผมทุกอย่างช่วยผมหาเงินว่างั้นเถอะ แล้วแม่ผมก็ใจอ่อน ยอมให้เธอเข้า-ออกบ้านได้ตลอดส่วนผมพยายามขอเธอแต่งงานตั้งแต่ปีที่แล้ว และเธอเพิ่งตกลงจะแต่งงานกับผมเมื่อไม่นานนี้เองครับผมบอกแม่ว่า ผมจะแต่งงานกับคนนี้นะ แม่ผมดูจะไม่ได้ขัดข้องอะไร ยังถามผมเลยว่าแต่งที่ไหนบ้านนั้นเรียกสินสอดเท่าไหร่ ผมบอกแม่ว่า แต่งที่โรมแรมที่พี่สาวเคยแต่งก็ดีครับอาหารอร่อย เดินทางสะดวก ส่วนเรื่องสินสอดเค้าไม่ได้บอกเป็นตัวเลขแต่ผมจะให้เงินสด5แสน ทอง 10 บาท อื่นๆค่อยว่ากันแม่ผมบอกอีกครับว่า เอาให้สมฐานะเค้านะ ลูกสาวคนเดียวไม่ใช่หรอแม่พูดแบบนี้ผมเบาใจเลยครับ อ่อ!!! ลืมบอกครับเรื่องสินสอดผมไม่ได้รบกวนเงินพ่อแม่สักบาทเลยครับ
แล้ววันนึงแม่มาบอกผมว่า อย่าเพิ่งแต่งงานได้มั้ย พี่สาวผมยังนอนป่วยอยู่เลยรอให้พี่หายป่วยก่อน แล้วผมจะแต่งงานก็แต่งได้เลยพี่สาวผมป่วยเป็นมะเร็งระยะ4 ครับ ตอนนี้หมอทำได้แค่รักษาตามอาการเท่านั้นผมบอกแม่ว่า ผมไม่ได้จะแต่งเดี๋ยวนี้ตอนนี้ แพลนไว้ตั้ง6เดือนแน่ะแม่ผมก็ไม่ยอมครับ ยืนยันไม่ให้ผมแต่งงานท่าเดียวผมกับพ่อพยายามพูดให้แม่เข้าใจครับว่า ผมยังไม่ได้แต่งตอนนี้ ผมวางแผนไว้เท่านั้นเองส่วนอาการของพี่สาวผมไม่มีทางจะดีกว่านี้ได้แล้ว แม่ต้องยอมรับความจริงด้วยแม่ผมก็เหมือนจะเข้าใจครับ แต่แล้วแม่ก็คุยกับแฟนผมว่า ยังไม่อยากให้ผมแต่งงานตอนนี้จริงๆช่วยรออีกหน่อยได้ไหม แฟนผมเธอก็ไม่ขัดข้องครับ เธอบอกว่าเธอรอได้ผมเข้าใจแม่ครับ แต่ก็เห็นใจแฟนเหมือนกัน เธออดทนกับแม่ผมมานาน ผมรู้ครับเธอก็คงด่าแม่ผมในใจหลายครั้ง คือแฟนผมก็ไม่เบาหรอกครับ เธอย้อนแม่ผมหลายครั้ง แต่สุดท้ายเธอก็ยอมให้แม่ผมตลอด
แล้วก็มีเรื่องอีกจนได้ แม่ผมโทรหาแม่แฟนครับบอกว่ายังไม่อยากให้ผมกับแฟนแต่งงานกันถ้าจะให้แต่งตอนนี้ก็ต้องท้องเท่านั้นและจะไม่จ่ายให้แม้แต่สลึงเดียวแม่แฟนผมบอกแม่ผมว่า งั้นไม่ต้องแต่ง ปีนี้ปีไหนก็ไม่ต้องแต่งคุยกันมากกว่านี้มั้ยไม่รู้ครับ แต่แฟนเล่าให้ฟังแค่นี้แม่แฟนผมบอกแฟนให้เลิกกับผมทันที เธอบอกว่าเธอไม่อยากเลิกกับเลยแต่แม่ผมพูดดูถูกเธอกับแม่เกินไป เธอขอลดสถานะผมเหลือแค่เพื่อนตอนนี้ผมทุกข์ใจมากครับ คือรักคนนี้มาก รักแม่ด้วยครับใม่อยากให้มีปัญหากัน ผมบอกแฟนว่าเป็นแฟนกันเหมือนเดิมได้มั้ยยังไม่ต้องแต่งงาน แต่เธอบอกผมว่า แม่เธอโกรธมาก เสียความรู้สึกกับบ้านผมไปแล้วเป็นเพื่อนกันไปก่อน ถ้าจะมีอะไรดีขึ้นหลังจากนี้ก็ปล่อยให้มันเป็นไปเธอพูดปลอบใจผม ผมรู้ เธอไม่มีทางกลับมาคบผม เธอเองก็เสียใจที่แม่ผมพูดแบบนั้นผมควรจัดการปัญหายังไงดีครับ ที่ไม่ใช่แค่รออยู่แบบนี้
