สวัสดีค่ะ เราเป็นคนหนึ่งที่รักแฟนมาก ยอมทำทุกอย่างให้เขาได้ สำหรับเรา เขาเป็นที่หนึ่งเสมอ เราทำอะไรจะนึกถึงเขาคนแรกเสมอ เขาป่วยต่อให้เราอยู่ไกลแค่ไหนน เรายุ่งแค่ไหน เรารีบทิ้งทุกอย่างเพื่อไปหาเขา วันที่เขาบ่นว่าเหนื่อยเขาต้องการกำลังใจ เขาอยากให้เราไปหา เราก็ไป เราทำทุกอย่างที่เขาต้องการจิง ๆ
เรากับแฟนอยู่กันคนละจังหวัด ถ้านั่งรถไปหากัน อย่างน้อยต้องนั่งรถ เจ็ดถึงแปดชั่วโมง เพราะความห่างไกลมั่ง ทำให้เราทะเลาะกันบ่อย และเรื่องที่ทะเลาะกันบ่อยก็มักจะเป็นเรื่องที่เราต่างไม่ค่อยมีเวลาให้กันเราทั้งคู่ต่างทำงานกัน และเวลาว่างก็ไม่ตรงกันด้วยเรื่องนี้มันเป็นปมในใจเรามั่งน่ะ คือ ทุกครั้งที่เขาต้องการเราเรามักจะไปหาเขาตลอด ตั้งแต่คบกันมา เราเป็นคนไปหาเขามากกว่าเขาจะมาหาเรา ที่จิงก็เขาไม่เคยมาหาเราเลยด้วยซ้ำ ยกเว้นเรานัดเจอกันกลางทาง
เราเป็นคนชอบป่วย ป่วยบ่อยมาก ป่วยจนนอนซมทำอะไรไม่ได้ก็มีเรามีแฟนไง พอเราป่วยเราอยากงอแง อยากอ้อนเรารู้ ว่าเขามาหาเราไม่ได้ เขามีงาน เขาทำงาน งาน งาน งาน และงานแต่ก่อนเราก็ชินแล้วแหละ กับการที่เราป่วย เราไม่ไหว เราอยากให้เขามาหา มาแปบบนึงก็ยังดีอ่ะ เราเคยอ้อนวอนแล้ว ทุกอย่างเลย แต่คำตอบที่ได้คือ พรุ่งนี้มีงาน มะรืนมีประชุม อีกวักไม่ว่างนัดลูกค้า โอเคเราเข้าใจ ก็มันงานเขาไง เราไม่อยากงี่เง่า ไม่อยากเห็นแก่ตัว ไม่อยากให้เขาเบื่อเรา และมันก็จะเป็นแบบนี้ตลอดมา
จนวันนี้ เราป่วยอีกแล้ว เรานอนซมทั้งวัน ตอนเช้าเขาแค่โทรมาบอกว่าจะไปทำงานน่ะ และเขาก็หายไปทั้งวัน ตอนเที่ยงเราโทรหาก็ไม่รับสาย จนตอนเย็นก็โทรกลับมาว่ากำลังจะกลับบ้าน และก็ถามเป็นยังไงบ้างงี้ เราก็บอก ไม่ดีขึ้นเลย หนักกว่าเดิมอีก ปวดหัวมากทรมานมาก เขาก็แค่บอกให้นอนพัก แล้วก็วาง
ช่วงค่ำก็โทรมาบอกจะนอนแล้ว เราก็แบบ ถามวันนี้หายไปทั้งวันแล้ว ไม่เป็นห่วงบ้างหรอ ไม่คิดจะโทรมาเลย นี่รอมาทั้งวัน ตอนนี้ก็บอกจะไปนอนแล้ว
เขาก็ตอบมาเหมือนทุกครั้ง วันนี้ทำงานมาเหนื่อย ทั้งวันทำอะไรมาบ้าง เล่ามาหมดเลย
เราไม่เคยคิดหรอกว่าเขาจะมีคนอื่น เราไว้ใจเขามาก เรารู้ว่าเขาจะไม่มีคนอื่นแน่นอน
เราเลยลองถามเล่น ๆ ถ้าสมมติ พรุ่งนี้เราอาการหนักถึงขั้นเข้า รพ. เรากำลังจะตาย จะมาหาเรามั้ย
เขาตอบว่า พรุ่งนี้มีงานน่ะ คงไปไม่ได้ .
เรานี่แบบ น้ำตาไหลเลยอ่ะ เราแค่สมมติ เอง อ่า เขายังตอบแบบนี้ เราก็ถาม ระหว่างเค้ากับงาน อะไรสำคัญกว่ากันสำหรับเตงเขาก็ยังคงตอบว่างาน เขาบอกเขากำลังทำงานเพื่อเราน่ะ เพื่ออนาคตของเรา เพื่อลูก ใช่ เราสองคนมีแพลนจะแต่งงานกันกลางปีหน้า
เราไม่รู้อ่ะตอนนั้นเราเจ็บ เรารู้ว่าเขาทำงานเพื่อเรา แต่เราก็อยากให้เขาให้ความสำคัญกับเราบ้างเราพูดกับเขาตอนนั้นว่า งั้นก็ทำไปเถอะไองานที่รักอ่ะ เต็มที่กับมันไป เค้ารู้ว่างานนั้นสำคัญกับเตงแค่ไหน ต่อให้ไม่มีเขาอยู่ด้วยก็คงไม้ป็นไร
เราคิดมาตลอด ถ้าสำหรับเราเอง ถ้างานนั้นทำเพื่อครอบครัวก็จิง แต่ถ้าคนที่เรารัก คนที่เราพยายามทำงานหนักเพื่อเขาไม่อยู่ด้วย งานนั้นมันก็ไม่สำคัญเลย
นี่เราเห็นแก่ตัวอยู่ใช่มั้ย
เราเห็นแก่ตัวมากหรอ เราแค่อยากให้เทอให้ความสำคัญเราบ้าง เราผิดใช่มั้ย
