หวัดดีครับอาจจะเรียบเรียงเรื่องราวไม่เก่ง ฝากด้วยนะครับเลือดกรุ๊ปโอครับ อายุใกล้เลข30 ฐานะปานกลางครับ เรียนเอกชนมาตลอด จบ มหาลัยรัฐลูกคนเล็ก เงินเดือนยังไม่ถึง 30k ติดเอาแต่ใจแต่ไม่ฟุ่มเฟือยเกินตัว มีภาระรถคันแรก เหลือปีสุดท้าย คิดเป็น 40%ของเงินเดือน ภาระบัตรเครดิต คิดเป็น 20%ของเงินเดือน ดื่มเหล้า สัปดาห์ละครั้ง อย่างมาก สัปดาห์ละ3 ครั้ง แล้วเว้นไปทั้งเดือน ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน(ยกเว้นเพื่อนท้าทาย) ชอบฟิกเกอร์ การตูน เกม ฯไม่มีเงินเก็บ มีแต่รถที่ยังผ่อนไม่หมด
มีแฟนครับ น้องอ่อนกว่า 2 ปีครับ ฐานะเค้าดีกว่า เงินเดือนดีกว่า เค้ารอให้ผมรีบเก็บเงินไปขอเค้าแต่งครับส่วนตัวผมตั้งใจจะแต่งไม่เกิน 35 ครับ ที่เคยคุยกันไว้ก็น่าจะ 5แสน ที่เหลือยังไม่ได้คุยชีวิตตอนนี้อยู่ด้วยกัน 6-6.5 วันต่อสัปดาห์ รอรับเค้าเลิกงานตลอด อยู่กับที่บ้านน้อยครับ แต่ไม่ใช่ว่าไม่อยากอยู่กับที่บ้านนะ ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันสามปีแล้วครับ กำลังจะเข้าปีที่4 ความรักก็ดีนะ ทะเลาะกันบ้าง ส่วนใหญ่ก็มาจากผมแหละลืมบางอย่างบ้าง พูดแล้วทำไม่ได้บ้าง โกหกบ้าง บ้าบอ ไร้สาระบ้างแต่ไม่เคยนอกกายนอกใจนะ
เรื่องคือว่า พักหลังๆ ผมมักจะคิดว่า อยากใช้ชีวิตมากกว่า อยากไปเที่ยว แบ็คแพ็คคนเดียว ไปเที่ยวกับเพื่อนแบบไม่ต้องพะวงหลังอยากออกไปใช้ชีวิต(ไม่ได้ออกไปล่ากวางนะ) ไปถ่ายรูป แบกกล้องไปคล้องช้าง ออกไปกอดท้องฟ้า ท้องน้ำ ท้องทะเล และป่าคือรู้สึกว่าทำไม่ได้ เพราะต้องเก็บตัง………….เป้าหมายในชีวิตผมคือการใช้ชีวิต แล้วก็ได้เลี้ยงดูพ่อแม่ยามแก่เถ้า ตอนนี้ยังไม่ได้คิดอะไรมากกว่า
น้องเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดนะ เค้าดีที่สุดสำหรับผมเลยแต่มันเกิดความคิดในการอยากใช้ชีวิตของตัวเองในทุกๆวัน ทุกๆเช้าที่ตื่นมาเลยอยากเอาความรู้สึกมาถามครับ ผมเห็นแก่ตัวมากไปรึเปล่า แล้วผมผิดหรือเปล่า ที่อยากใช้ชีวิต
