เอิ่ม..เริ่มจากมีผู้หญิงรุ่นน้อง รร. เดียวกันทักผมมาผมก็ไม่ได้คิดอะไรตอนเเรกผมบอกเค้าว่ามีอะไรก็ทักมาได้เค้าก็เริ่มทักมาเรื่อยๆเค้าเริ่มมาเล่าให้ผมฟังปัญหาอะไรหลายอย่างผมก็บอกว่ามีไรปรึกษาพี่ได้ตอนนึ้ผมยังไม่เคยเห็นหน้าเค้านะถึงจะอยู่ รร. เดียวกันก็ตามผมเค้ามีปัญหาไรระบายกับผมได้จนผมได้มาเจอตัวจริงน้องเค้าน้องเค้าเป็นคนอ้วนเเต่ก็หน้าตาดีอยู่ผมก็ไม่ได้คิดไรก็เเค่คุยด้วยปรึกษาปัญหาจนน้องเค้าบอกคิดถึงผมก็ตามนํ้าบอกคิดถึงกลับน้องเค้าก็เริ่มเล่าปัญหาทางบ้านให้ฟังจนน้องเค้าบอกว่ามีอะไรอย่าทิ้งหนูนะผมก็บอกว่าได้ๆเเค่นี้เองเราก็เริ่มคุยกันมาเรื่อยๆจนน้องเค้าบอกรักนะผมก็ตามนํ้าเหมือนเคยบอกรักกลับมันเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆเค้าเริ่มทักมาหนักขึ้นเหมือนคนเป็นแฟนกัน เหมือนเค้าอยากให้ผมปรับตัวเค้าหาเค้ามากกว่าจะปรับเค้าหาผมผมเริ่มรําคาญเเค่คำสัญญาโง่ๆคำเดียวอะที่ทำให้ผมทิ้งไม่ได้คือผมชอบผู้หญิงดูเเลตัวเองผมชอบผู้หญิงไม่ขี้งอลไม่คิดมากผมคิดเราเริ่มมีเรื่องอะไรนิดหน่อยก็โกรธมีไรนิดหน่อยงอลคุยตลกก็ไม่ได้เป็นคนคิดมากน้องเค้าบอกจะไม่มากวนอีกเเล้วเเต่ผมรั้งเค้าไว้เพราะคำพูดโง่ๆว่าจะไม่ทิ้งอะเพราะเค้ารู้ว่าผมรําคาญผมก็ไม่อยากทิ้งนี้ขนาดยังไม่ได้เป็นแฟนกันยังขนาดนี้อะนี้พิมไม่หมดนึกออกเเค่นี้ จากใจคนไม่เคยมีความรักเเล้วมาเจออะไรที่สวนทาง##
